Afgelopen zaterdag zijn vele leden van Scala-Alkmaar de praktijk wezen proeven. Om nog meer inzichten te krijgen had de feestcommissie een ontwikkelingsreis over de Amsterdamse wallen georganiseerd. Nou dat hebben we geweten! Een prima opkomst van vele leden. Feministen, hoeren en mannen, allen van diverse pluimage, togen die zaterdag per trein naar het Centraal Station. Na een duur maar uitstekend kopje koffie in het Grand Café “Eerste Klas”, liepen wij via het Rokin naar de Beurs van Berlage. Een nog jonge, maar goed geïnformeerde gids vertelde ons de spelregels van de tour. Voor de mannen; ”handen op je rug” , “verboden te knipogen” en “niet kwijlen”. Maar ook het afgeven van je portemonnee, uiteraard met een verplichte kwitantie, aan de dames, waren een van de verstandige adviezen. Ook voor de dames gold; “geen obscene bewegingen”, “normaal blijven kijken” en zeker niet de mannen afleiden. Het was niet aan dovevrouwsoren besteed. Om als groep niet al te veel op te vallen gebruikte we een omtrekkende beweging om zo bij de Oude Kerk uit te komen. Aldaar wist de gids ons te boeien met een duister verhaal over een bijzonder kunstwerk.
Een kunstzinnige maar mysterieuze maquette van in koper( of brons?) gegoten mannenhanden, betasten 2 borsten. Het verhaal wil dat tijdens een donkere zwoele nacht, het onze eigen koningin is geweest die het daar heeft laten plaatsen. De wildste verhalen gaan de ronde zoals bijvoorbeeld dat het misschien wel de handen van Claus zijn geweest en hoogstwaarschijnlijk ook de borsten van hare majesteit zelf. Een mooiere plek hadden zij zich niet kunnen voorstellen. De Big Mama’s hielden, zelfs tijdens hun werk, keurig een oogje in het zeil. In het Shemalesteegje ( mannen met borsten!) liepen wij mannen natuurlijk even een stukje sneller, sommige zelfs op volle snelheid.
Eindelijk kwamen de mannen wat meer aan hun trekken en arriveerde bij het smalste steegje van Amsterdam.
Hier zaten de dure dames. In al hun schoonheid en volop sensueel heupwiegend, was het moeilijk de verleidingen te weerstaan. Het was er zo smal (het steegje) dat je alleen achter elkaar lopende het beste overzicht had. Natuurlijk liepen wij mannen voorop, en onder de voortdurende opmerkingen van de dames om vooral door te lopen, arriveerden wij met enige vertraging bij het einde van het steegje. Sommige wilden snel voor een tweede keer gaan maar dat werd onder de strenge blik van de gids niet toegestaan.
Na al deze warme momenten waren we wel aan een verfrissing toe. In het “Baantjer Museum” konden we even bijkomen van al deze spannende momenten. Een andere bijzondere locatie mag niet onvermeld blijven; Het eerste haven café van Amsterdam, nog geheel authentiek en in hout opgetrokken. De waard, een echte dierenliefhebber, liet zich graag betalen in levende apen.
Leuk…. maar ook lastig vanwege de vele vlooien. Logeerde je in “de Aap”, dan was je zeker “In de aap gelogeerd”. Weer een aantal ervaringen rijker verlieten de meeste in de loop van de middag de Amsterdamse wallen.
Feestcommissie dank voor deze bijzondere dag!
( De Griek)
Scala - Van braaf ‘My Fair Lady’ naar gedurfd ‘Madam’
Als partner van een lid van Scala (Kristiaan) heb je het soms zwaar te verduren: ‘schatje, ik moet nog even wat dingetjes voor Scala doen. Liefje, deze week moet ik twee keer repeteren, want we hebben dit weekend ook nog een doorloop. Schatje, vanavond heb ik vergadering van de PR-commissie. Schiet je op, ik moet zo weg’.
Gelukkig heb ik Scala niet alleen als de hobby van mijn vriend leren kennen, maar ook van dichtbij. Zó dichtbij dat één van mijn eerste ontmoetingen met Scala was dat ik zelf voor de groep stond.
Als snuffelstage vanuit de opleiding die ik op dat moment deed kwam ik via Kristiaan en muzikaal leidster Anita Rol bij Scala terecht. Ze waren midden in de repetities van ‘My Fair Lady’. Wat mij toen meteen op viel was dat dit een groep is die ontzettend veel plezier heeft in het samen neerzetten van een mooie en leuke productie. Het plezier wat men had met elkaar heb ik elke keer daarna steeds terug gezien! Ook de wil om iets nieuws te leren en aan te pakken was heel duidelijk zichtbaar. Zo kreeg de groep één van de keren daarna te maken met een nieuwe ‘tijdelijke’ zangdocente…. Dat was ik. Doodeng vond ik het om voor de groep te staan, aangezien dit de eerste keer was dat ik met een groep ging inzingen. Ik werd hartelijk ontvangen door de hele groep en iedereen deed heel erg goed mee. Ontzettend fijn en daarna kreeg ik veel warme woorden van iedereen. Wat een leuke groep! Na die ervaring heb ik nog een keer met de groep ingezongen, ben ik nog bij wat doorlopen wezen kijken én heb ik uiteraard geholpen bij de voorstelling (tombola). Ik heb alle shows van ‘My Fair Lady’ gezien en ik was heel erg trots op de groep! Omdat ik wat repetities mee had beleefd, had ik ook een deel van het ontwikkelingsproces meegekregen. En om dan het eindresultaat op het podium te zien, nóg beter dan verwacht, is dat echt fantastisch!
En nu is de musical ‘Madam’ van Annie M.G. Schmidt aan de beurt. Iets totaal anders dan het brave ‘My Fair Lady’. De musical ‘Madam’ is gedurfd. Maar dat Scala dat ook aan kan heb ik twee weken geleden mogen zien. Ik mocht een avondje mee naar Scala (joepie!) en heb daar de eerste beginselen gezien van iets waarvan ik nu al zeker weet dat dit net als ‘My Fair Lady’ fantastisch gaat worden. Waar de groep toen braaf en keurig was, zie je nu de vrouwen sexy over het podium bewegen en de mannen een tikje stout zijn. Maar als men denkt dat dat het enige is dat je in de musical zal gaan zien heb je het bij het verkeerde eind. ‘Madam’ zit namelijk boordevol leuke liedjes en dansen! En de teksten van Annie M.G. Schmidt blijven actueel, waardoor de musical een boodschap uitdraagt die zeker nu nog steeds geldt. Dus, ga dat zien!
Zoals ik aan het begin al zei heb je het als partner van een lid van Scala soms zwaar te verduren. Maar in mijn geval heb ik de groep niet alleen als ‘partner van’ leren kennen. Het is een warme groep. Leuk vind ik het als ik soms mee mag naar de repetities of als we weer eens wat gaan drinken en eten met een cluppie.
Dan hoor ik thuis: ‘schatje, schiet je op! We gaan naar Scala!’.
Jorieke Akkerman
